"จริยธรรม" แยกออกเป็น จริย + ธรรม ซึ่งคำว่า จริย หมายถึง ความประพฤติหรือกิริยาที่ควรประพฤติ ส่วนคำว่า ธรรม มีความหมายหลายประการ
เช่น คุณความดี, หลักคำสอนของศาสนา, หลักปฏิบัติ เมื่อนำคำทั้งสองมารวมกันเป็น "จริยธรรม" จึงมีความหมายตามตัวอักษรว่า "หลักแห่งความประพฤติ"
หรือ "แนวทางของการประพฤติ"
เช่น คุณความดี, หลักคำสอนของศาสนา, หลักปฏิบัติ เมื่อนำคำทั้งสองมารวมกันเป็น "จริยธรรม" จึงมีความหมายตามตัวอักษรว่า "หลักแห่งความประพฤติ"
หรือ "แนวทางของการประพฤติ"
ข้อดีของการมีจริยธรรม
ลักษณะของผู้มีจริยธรรม ผู้มีจริยธรรมจะเป็นผู้ที่มีคุณลักษณะดังนี้
- เป็นผู้ที่มีความเพียรความพยายามประกอบความดี ละอายต่อการปฏิบัติชั่ว
- เป็นผู้มีความซื่อสัตย์สุจริต ยุติธรรม และมีเมตตากรุณา
- เป็นผู้มีสติปัญญา รู้สึกตัวอยู่เสมอ ไม่ประมาท
- เป็นผู้ใฝ่หาความรู้ ความสามารถในการประกอบอาชีพ เพื่อความมั่นคง
- เป็นผู้ที่รัฐสามารถอาศัยเป็นแกนหรือฐานให้กับสังคม สำหรับการพัฒนาใด ๆ ได้
เมื่อ คนเราไม่มีจริยธรรมการแยกสิ่งถูกจากผิด ดีจากเลว ความประพฤติว่าอะไรดี อะไรชั่ว อะไรถูก อะไรผิด หรืออะไรควร อะไรไม่ควร เมื่อไม่มีจริยธรรมแล้วสิ่งที่กระทำก็จะออกมาในทางที่ไม่ดี
ประโยชน์ของจริยธรรม
จริยธรรม
เป็นระบบเก่าของการทำความดี ละเว้นความชั่ว มีทั้งปัจจัยนำเข้า
ซึ่งเป็นปัจจัยเชิงเหตุทั้งทางด้านจิตใจ
และสถานการณ์ของจริยธรรมและพฤติกรรมจริยธรรม รวมทั้งเป็นปัจจัยส่งออก
ที่เป็นผลของการมีจริยธรรม หรือมีพฤติกรรมจริยธรรม
โดยผลนี้อาจอยู่ในรูปแบบทั้งจิตลักษณะและพฤติกรรมของบุคคลผู้กระทำ
และผลต่อบุคคลอื่น ต่อกลุ่ม ต่อสิ่งแวดล้อม และต่อโลก
จริยธรรมเป็นความประพฤติหรือกิริยาที่ควรประพฤติ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น